အေရာက္မွာ..တစ္စံု တစ္ရာကို သတိရလိုက္တာနဲ ့တုန္ ့ကနဲ ရြာထိပ္မွာရပ္ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ က်ိတ္က်ိတ္ က်ိတ္က်ိတ္နဲ ့ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ တိုင္ပင္ေနႀကသတဲ ့။
အတန္ႀကာေတြေ၀ေနႀကေသးရာက ေနာက္ေတာ ့ယတိၿပတ္ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ႀကၿပီး အရင္က ၿပႆနာၿဖစ္ခဲ ့ဖူးတယ္လို ့ႀကားဖူးခဲ ့တဲ ့ရြာလယ္လမ္းမကေန ရြာကို ၿဖတ္မသြားေတာ ့ပဲ ရြာေရွာင္လမ္းကေန ေကြ ့ပတ္ၿပီး ခရီးဆက္ႀကပါေရာတဲ ့...
အဲ ့ဒီမွာ..သနားစရာ ့သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ခမ်ာ ရြာအၿပင္ ေတာစပ္မွာ ပုန္းၿပီးေစာင္ ့ေနတဲ ့ ခိုးသားဓားၿပေတြ လက္ခ်က္နဲ ့ ပါလာသမ်ွေလးေတြလည္း လန္ကြပ္တီးေလးပါ မက်န္ ဓားၿပတိုက္လို ့ကုန္တဲ ့အၿပင္ ၿမည္းေလးကိုပါ ေဂ်ာ္နီလမ္းေလ်ွာက္နဲ ့အၿမည္းလုပ္ဖို ့ ဖမ္းၿပီး ယူသြားပါေရာတဲ ့ခမ်ာ......
ဒီလိုေပါ ့ေလ..ၿပႆနာဆိုတာ ပံုစံအေဟာင္းေတြအတိုင္း လာမယ္လို ့ဘယ္ပံုေသေၿပာလို ့ရမလဲေနာ္ ့.
No comments:
Post a Comment
'' ဘ၀ၿဖတ္သန္းမွု ့ေလးေတြ ကိုယ္ ့ရဲ ့ထမင္းအိုး အေႀကာင္းေလးေတြ ဖတ္ဖူးတဲ ့စာေတြနဲ ့အေတြ ့ အႀကံဳေလးေတြေပါင္းၿပီးၿဖစ္လာတဲ ့ ေတြးမိရာရာေလးေတြ ခ်ေရးတဲ ့သေဘာေလာက္ေပါ ့ေလ.စာဖြဲ ့ေလာက္ေအာင္ေတာ ့မခန္းနားခဲ ့ပါဘူး..''..